Muziek die mijn leven kleurde en kleurt.

Inleiding

In dit blog wil ik mijn muzikale ziel blootleggen. Muziek speelde en speelt een grote rol in mijn leven.
Voor ik het verhaal begin wil ik een stukje muziek laten horen dat heel goed aangeeft wat muziek voor mij betekent:

Musick’s the cordial of a troubled breast. John Blow.

Ik ga een heleboel muziek laten horen en ga proberen wanneer en waarom die muziek belangrijk voor mij is geweest, wat die muziek voor mij betekent heeft , wat die muziek met mij gedaan heeft.

Ik heb het  geluk dat ik een vader had die óók heel erg veel van muziek hield en mij op die muzikale weg met heel veel moois heeft laten kennismaken.

Tot 1970

Ik werd in 1947 geboren in Soerabaya. Ik was nog geen drie jaar toen mijn ouders per schip naar Nederland gingen. Wat er op muziekgebied gebeurde daar in Indië weet ik natuurlijk niet zo precies. Misschien is er wel eens voor me gezongen, misschien draaide mijn vader wel eens muziek op radio of platenspeler.  Eenmaal in Nederland woonden wij eerst een paar jaar in Bloemendaal, daarna verhuisden wij naar Haarlem, naar het Wilhelminapark. Toen was ik vijf jaar.
Ballet.
Toen wij daar nog niet zo lang woonden gingen wij allemaal, mijn twee broers, mijn zus en ik op balletles bij Maud Kool. De balletlessen werden eerst gegeven in het Stoopsbad in Overveen. Later in de Floraschool in Haarlem. Dat was niet ver van huis vandaan.Tijdens de balletlessen was er altijd iemand die de lessen met pianospel begeleidde. Dat klonk denk ik een beetje zo: 

Begeleidingsmuziek Ballet

Ik heb een jaar of 7 op balletles gezeten. In die jaren hadden wij zo nu en dan uitvoeringen. Soms in het openluchttheater in Bloemendaal en ook wel eens in restaurant Dreefzicht aan de Heemsteedse Dreef.
De Midsummernightdream van Mendelsohn is een keer uitgevoerd. Mijn broer Bram danste een belangrijke rol daarin, hij was Puck. Mijn zus en ik waren elfje.
Aan het einde van mijn ‘balletcarrière’, een prima ballerina ben ik nooit geworden, werd het stuk La boîte á joujoux op muziek van Claude Debussy in het openluchttheater uitgevoerd. Mijn rol daarin was beer, beter had ik niet kunnen afsluiten, want mijn hele leven ben ik dol op beren geweest.
De muziek die ik bij het ballet heb meegekregen neemt echt een apart plekje in mijn muziekhart in. Ik draai de muziek nog wel eens.

Ballet Midsummernightsdream.
Het eerste deel van ‘le boîte á Joujoux.

Pianoles
In mijn jeugd had ik ook pianoles. De juffrouw heeft juffrouw Hezemans. Ik bewaar geen bijzondere herinneringen aan de pianolessen. Wel staat mij voor ogen dat ik Die schöne blaue Donau van Strauss moest spelen. Clementi en Czerny waren ook geliefde componisten voor de pianoles.

Johann Strauss. An die blauen schönen Donau. Pianouitvoering.
Clementi Sonatina in C major, op. 36 no. 1 (complete) Cory Hall, pianist-composer
Czerny Sonatina in F, Op. 163, No. 2 (complete) Cory Hall, pianist-composer

Kerk en muziek
De plek waar ik ook wel het een en ander aan muziek meekreeg was natuurlijk de kerk. Wij gingen naar de katholieke kerk in de Basiliek Sint Bavo aan de Leidsevaart in Haarlem. Daar was een prachtig orgel én iedere zondag zong daar de koorschool. Mijn jongste broer heeft ook enige jaren in dat koor meegezongen. Hij werd geboren in 1955, dus het duurde nog tot 1963 voordat dat het geval was. De jongens gingen pas in de derde of vierde klas naar de koorschool en zongen dus maar enkele jaren mee in het koor. De jongens van de koorschool zongen vaak gregoriaanse missen. Met de jongens zong óók een mannenkoor mee. Een belevenis was het als het Noord-Holland Philharmonisch orkest naar de kathedraal kwam en daar een mis van Mozart uitvoerde tijdens de mis. De Krönungsmesse bijvoorbeeld.

Krönungsmesse ‘Coronation Mass’ Wolfgang Amadeus Mozart

Op 25 december was het kerstmis en was tevens mijn vader jarig. Er stond een kerstboom, er stond een kerststal en ’s avonds hadden wij een kerstdiner annex verjaardagsdiner.
Ná het kerstdiner werd het ‘kerstverhaal’ voorgelezen, wij zongen enige liedjes bij de kerstboom en de plaat van het koor van Kings college met de Psalms of David werd opgezet. Die muziek vond ik wel magisch en is voor mij erg bij mijn eigen kersttraditie gaan horen.
Natuurlijk is daar later ook het Weihnachtsoratorium  van Bach bijgekomen. Daar kom ik later in het blog nog op terug.

King’s college choir. Sir David Willcocks. Psalms of David. 01 PSALM 122 – I WAS GLAD

Ná kerstmis werden er op 28 december, het feest van onnozele kinderen,  kerstliedjes gezongen in de kathedraal. Thuis hadden wij een LP waar 14 van die liedjes te horen waren. Op de foto van de LP is mijn jongste broer wèl te bewonderen. In de tijd dat de LP werd opgenomen zong hij in het jongenskoor.

In ’t stedetje van Nazareth. Koorschool Haarlem.

Stoelendans
Een muziekherinnering die mij uit die jaren bijstaat is de muziek die gedraaid werd als er voor mijn verjaardag spelletjes waren georganiseerd en het was tijd voor de stoelendans. De stoelen werden in een kring gezet, één minder dan er kinderen aan het spel meededen en dan zette mijn vader een mars op, je moest dóórlopen. Opeens zette mijn vader de muziek stop én dan bleef er één kind over en die was af.

SOUSA El Capitan (1896) – The President’s Own United States Marine Band

En hup… dan de volgende mars en wie overbleef was de winnaar.

Grenadiersmars

Paul Robeson en Mahalia Jackson
Zo omstreeks deze tijd kochten mijn ouders een LP van Paul Robeson. Een zwarte man met een héle zware donkere stem. Ik was helemaal gebiologeerd als deze plaat werd opgezet. Ook hadden zij een LP van Mahalia Jackson. Ook daar luisterde ik erg graag naar.

Paul Robeson – Old Man River
Mahalia Jackson-Go Tell It On The Mountain.

Van 1960 tot 1963 zat ik op een kostschool in Vaals. Over deze tijd heb ik twee blogs geschreven.
Kostschooltijd….. mooie tijd
Samen op een hekje, Anemoon en ik

Kerstvacantie en Bram
De kostschool was in Vaals, mijn ouders woonden in Haarlem, dat maakte natuurlijk dat ik alleen tijdens de vakanties naar huis kwam. De tweede kerstvakantie oefende mijn broer Bram, die toen nog op ballet zat, voor het interscolaire jeugdtoernooi in Haarlem. Hij ging daaraan meedoen en zou gaan dansen op de muziek van Kachaturian. De dans heette de Gopak. Om te oefenen ging hij naar het Triniteitscollege, daar zat hij op school en ik mocht mee en mocht de bandrecorder bedienen.

Khachaturian Gayaneh – Gopak

Muziekeducatie
Om onze muziekeducatie te stimuleren had mijn vader drie platen gekocht. Nummer één was Peter en de wolf van van Prokovjef, een muzieksprookje waar je kon kennismaken met allerlei vershillende insrtrumenten.
De andere twee platen gingen over Piccolo en Saxo. Met het eerste deel maakte je kennis met de instrumenten van het symfonieorkest. In deel twee werden allerlei instrumenten uit andere landen voorgesteld. De verhalen van Piccolo en Saxo werden verteld door Cruys Voorbergh.

De ontdekkingsreis van Piccolo en Saxo
Paspoort voor Piccolo en Saxo

Dansles
Dansen in mijn tienertijd. Ik heb zo rond mijn zestiende dansles gehad. Bij de Kennemerdansstudio aan de Wagenweg. Héél aangenaam vond ik dat niet, maar het hoorde bij de opvoeding. Walsen, foxtrott en Engelse wals en ook cha-cha-cha en jive. Leuker vond ik het om zo nu en dan thuis met mijn vader te walsen.  Later… in de jaren tachtig ben ik in Nijmegen nog eens op dansles gegaan. Dat beviel me een stuk beter en daar kom ik later nog op terug.

Strauss. An der schönen blauen Donau. Boskovsky.

Muziek waar mijn moeder van hield
Mijn moeder hield van Jaques Brel. Zij is in de jaren zestig daar veel mee bezig geweest. Ze wilde graag de teksten kennen en zette een 45 toeren plaatje dan op 33 toeren om zo de tekst te kunnen opschrijven. Ook Edith Piaf kwam in die tijd langs en… Soeur Sourire met Dominique. Ik vond al die Franse muziek ook heel leuk om te horen en vooral Brel heeft altijd mijn warme belangstelling gehouden.

Jacques Brel. Ne me quitte pas
Non, Je Ne Regrette Rien – Edith Piaf
Soeur Sourire – Dominique

Sirtaki
Ergens in de jaren zestig kwam de Sirtaki in opkomst, die hebben we in de huiskamer met elkaar gedanst, en ook dat was heel veel leuker dan die dansles aan de Wagenweg.

Trio Hellenique – Dans van Zorba ( Sirtaki ) ( 1965 )

Musical Master Society
Het einde van de jaren vijftig werd mijn vader lid van de MMS, dat is de ‘Musical Masterpiece Society’. Die club is begonnen in de VS en later is men in West-Europa ook begonnen. Hij heeft daar in de loop der jaren heel veel platen van afgenomen en die werden veel gedraaid thuis. Zeer tot mijn genoegen.
Ik kreeg van de MMS mijn eerste LP: ‘Zigeunerklange’.

Mozart en ouvertures
Mijn grote voorkeur voor Mozartmuziek is, denk ik, zo’n beetje rond die tijd ontstaan. Bij de MMS serie hoorden ook opnamen van pianiste Ingris Haebler die pianosonates van Mozart had opgenomen.

Ingrid Haebler. Mozart Piano Sonata K331 (3rd Movement)

En… óók uit die tijd stamt mijn voorkeur van ouvertures van Rossini en Suppé. Ook die platen waren opgenomen in de serie van de MMS en de ouverture van Wilhelm Tell van Rossini was wel één van mijn grootste voorkeuren.

Rossini William Tell Overture Final

De Beatles
Aan het eind van de zestiger jaren begon voor mij dan ook de ‘popmuziek’ te leven. De eerst single die ik kocht was van de Beatles. ‘She loves you’ .

The Beatles. She Loves You.

In 1964 kwamen de Beatles naar Nederland. Ik kan mij herinneren dat er een paar meisjes uit mijn klas, ik zat toen in 3 MMS op de gemeentelijke meisjes HBS aan de Tempelierstraat in Haarlem naar het optreden van de Beatles zouden gaan. De Beatles traden op in het plaatsje Blokker in West-Friesland en ze vertelden na het optreden dat ze zich helemaal gek gegild hadden bij het optreden. Daar begreep ik toen niks van en heb er nooit van iets van begrepen. Van het feit dat mensen hélemaal uit hun dak kunnen gaan tijdens het optreden van hun idolen. Aan de andere kant had en heb ik in de klassieke wereld óók wel wat idolen, maar daar is het niet echt de gewoonte om in de concertzaal zo tekeer te gaan. Ik kom daar later nog op terug.

The Beatles Live At The Veilinghal, Blokker, Netherlands (Saturday 6th June 1964)

Eerste popmuziek
Mijn zus kocht veel singletjes, ikzelf gaf daar minder geld aan uit. Ik kocht wèl de Muziekexpres en hield de top 40 in de gaten. Knipte er wel eens foto’s uit om aan de muur te hangen. Één foto staat me nog scherp voor ogen… dat was de foto van Sylvie Vartan. Die vond ik zó mooi. Haar singletje had ik wel en zo zijn er nog wel een paar meer liedjes die ik me uit die tijd herinner.

Françoise Hardy Tous les garçons et les filles
Johnny Hallyday. Pour moi la vie va commencer.
Sonny and Cher – Little Man (1966)
LUCILLE STARR The French Song.
Simon & Garfunkel – Bridge Over Troubled Water.
France Gall – Poupee De Cire, Poupee De Son (1965)
Dusty Springfield. Son of a Preacher Man
marianne faithfull – this little bird
Vicky Leandros – Apres Toi
Nancy Sinatra – These Boots Are Made for Walkin’

Fiësta Gitana
In 1966 ging ik naar de bibliotheekschool in Amsterdam. Twee maal per jaar ging je op stage voor die opleiding. De allereerste stage voor mij was bij de openbare bibliotheek in Arnhem. Ik kwam toen in huis bij een oud-studiegenoot van mijn moeder. Die had een zoon die doof was. Wij zijn toen een keer in de schouwburg van Arnhem naar een optreden van Fiesta Gitana geweest. Het bleek dat zoon Huug een optreden van deze groep heel erg kon waarderen. Hij hoorde de muziek niet maar voelde hem wel. Ik was erg onder de indruk van dat optreden en laat hier een stukje van een van hun optredens horen.

Fiesta Gitana – bailaoras bailaores

Bijzonder in dit verband is dat ik nog niet zo lang geleden kennis heb gemaakt met Evelyn Glennie, een dove musicus, percussie,  die een enorme bekendheid heeft opgebouwd. In het hoofdstuk 1990-2020 kom ik op haar terug.
Assaut
Toen ik een jaar of 19 was werd ik uitgenodigd voor het Assaut in Den Helder. Het Assaut is een jaarlijks feest van de adelborsten van de Marine. Mijn vader was een jaar of 10 marinearts geweest en had daar natuurlijk nog steeds wel banden met mensen. Over dat Assaut heb ik een blog geschreven.
De kleding maakt het meisje…
Ik ben 2x uitgenodigd voor het Assaut, door verschillende adelborsten en ik kan mij herinneren dat op het eerste Assaut het thema de Caraïben was en dat er een steelband speelde. Dat vond ik geweldige muziek en toen ik weer thuis was heb ik een LP van een steelband gekocht.

Jamaica Steel Drums. My Pussin.

Nieuwjaarsconcert
En om het tijdperk tot 1970 af te sluiten mogen de Nieuwjaarsconcerten die ieder jaar uit Wenen, de zaal van de Musiverein waar ik later in mijn leven nog wel eens geweest ben, werden uitgezonden natuurlijk niet ontbreken. Daar stemden wij, toen wij televisie kregen ergens in de jaren 60, altijd op af op 1 januari. Het orkest bestond uitsluitend uit mannen, vrouwen werden niet toegelaten. Dat is gelukkig verleden tijd.

Willi Boskovsky/Wiener philharmoniker: New year’s concert 1965

Van 1970 tot 1990

Marion Verbruggen, blokfluit
Eind 1970 werd ik 23. Ik was het huis nog niet uit, maar woonde op het Wilhelminapark in Haarlem op de bovenverdieping van het huis van mijn ouders. Eigen keuken, eigen douche, eigen w.c. Dus het contact was toen natuurlijk een stuk minder als toen ik nog tot het gezin behoorde. Zo rond 1973 ben ik vertrokken uit het Wilhelminapark en ging op kamers op de Wagenweg wonen, dicht in de buurt van Het Wilhelminapark. Mijn ouders verhuisden van Haarlem naar Goes in verband met het werk van mijn vader.
Zoals ik al in het vorige hoofdstuk vertelde had ik als kind een paar jaar pianoles  gehad. Ik wilde graag weer een instrument gaan bespelen maar piano werd het niet, vooral ook omdat ik geen piano had. En voor een piano in mijn woonruimte had ik het geld niet. Ik koos voor de blokfluit. Ik nam les bij Juffrouw Michielsen die in Overveen woonde. Een blokfluit klinkt als een gemakkelijk te bespelen instrument, maar is dat helemaal niet. Kinderen die iets willen spelen beginnen heel vaak op de blokfluit en kiezen later voor een andere en in hun ogen écht instrument. In die tijd begon Frans Brüggen bekend  te worden en dat was een enorme stimulator voor het instrument. Uiteraard begon ik met de sopraan, uiteindelijk heb ik ook een alt, een tenor en een basblokfluit gekocht. En óók een piccoloblokfluit heb ik veel later van Francien gekregen. Naast de les heb ik die tijd ook aardig wat samengespeeld met diverse mensen. Onder andere veel met Koos, de echtgenoot van een oud-collega van mij van bibliotheek Castricum. Hij had een mooie vleugel thuis staan en we hebben heel wat stukken met elkaar doorgespeeld. Ik werd lid van de vereniging van Huismuziek en heb me nogal eens ingeschreven voor samenspeelweekenden die door hen werden georganiseerd.
Dat blokfluiten heb ik behoorlijk lang volgehouden. Ook toen ik eind 1980 naar Nijmegen verhuisde heb ik dat nog héél lang gedaan. In de loop der tijd leerde ik de blokfluitiste Marion Verbruggen kennen. Zij was voor mij wat Madonna of welke grote popstar dan ook voor anderen was. Enorme bewondering had ik voor haar. In de klassieke wereld was het niet zo de gewoonte om als een soort groupie degene die je bewonderde te volgen om maar zo veel mogelijk in de buurt te willen zijn. Mocht dat wel zo geweest zijn, dan zou ik ongetwijfeld een van haar groupie’s geweest zijn.

Frans Brüggen Concerto in C minor RV 441 – Vivaldi – I Mov.
Marion Verbruggen – Recorder Concerto in C Minor, RV 441 I. Allegro non molto
Marion Verbruggen. Der Fluyten Lust-Hof Bravade.
Marion Verbruggen. J. S. Bach. – Transcription of Trio Sonata BWV 525 for organ (33)
Marion Verbruggen. Turini. sonata in a minor. Ensemble Arion.

Natuurlijk heb ik in die tijd de nodige platen van Frans Brüggen en Marion Verbruggen gekocht én gedraaid.

Carousselrijden
Een andere activiteit waar ik mij mee bezig hield eind zestiger en begin zeventiger jaren was de paardrijsport. Les, buitenritten enkele paardenkampen én met een groepje andere ruiters heb ik eens aan carouselrijden gedaan. Daar werd muziek voor gebruikt en bij ons was dat marsmuziek, onder andere de Ambosspolka. We hebben er zelfs één keertje mee opgetreden in de manege.

Amboß-Polka (Im Trabe). Großes Blasorchester, Leitung Hans Freese
Großes Blasorchester, Leitung Hans Freese – Leichte Kavallerie

Bakkum
Toen ik in Castricum op de bibliotheek werkte woonde ik ook enige jaren op een klein flatje op Bakkum. Bakkum is een onderdeel van Castricum, maar het merkwaardige doet zich voor dat je niet in Bakkum maar op Bakkum woont. Dezelfde collega die een echtgenoot had waar ik wel eens mee samenspeelde had een zoon Lex, die óók heel goed piano kon spelen. Hij kwam wel eens op bezoek. Ondertussen had ik na de verhuizing van mijn oudere de piano van mijn moeder gekregen en die stond natuurlijk daar op dat flatje. Lex heeft eens voor mij gespeeld en dat was een stuk van Albeniz. Een belevenis vond ik dat, iemand die zo’n mooi stuk voor mij speelde.

Albéniz – Asturias (Leyenda). Álvaro Garrido, piano

Jesus Christ Superstar
In deze periode kwam de film Jesus Christ Superstar uit. Ik heb die film bij mijn ouders gezien en toen zelf de LP gekocht. Ik was daar wel heel erg van onder de indruk en heb de plaat vaak, heel vaak gedraaid.

Jesus Christ Superstar Simon Zealotes
Jesus Christ Superstar (’73) I don’t know how to love him.
JESUS CHRIST SUPERSTAR ( Gethsemane – Ted Neeley 1973 )

Popmuziek
In deze periode ben ik ook ruimschoots doorgegaan op de popmuziek, soul en allerlei andere muziekgenres in dat genre. Daar had ik heel wat nummers bij waar ik behoorlijk weg van was.

J.J. Cale – Cocaine
J.J Cale Call Me The Breeze.
Fleetwood Mac – Go Your Own Way
Bob Marley – Stir it up.
Carpenters. Jambalaya.
Robert Palmer. Best Of Both Worlds.
The Eagles. Hotel California
Paul Simon – Obvious Child.
k.d. lang – The Air That I Breathe
Creedence Clearwater Revival – Proud Mary
Sam Cooke Cupid!
Kris Kristofferson – Jesus Was A Capricorn.
I’m the Greatest Ringo Star
Carole King – I Feel the Earth Move.
The Alan Parsons Project- Eye in the Sky.
Johnny Cash and June Carter – Jackson.
Randy Newman. Short People
Kenny Rogers. Lucille
Moondog. Theme (Instrumental)
Electric Light Orchestra – Mr. Blue Sky
Dire Straits Communiqué
Mathilde Santing. Behind A Painted Smile.
Gerry Rafferty. City to City.
Janis Ian. The Other Side of the Sun
Johnny Cash – A Boy Named Sue.
Joan Armatrading. I’m Lucky

De Twist en Waldo de los Rios.
Natuurlijk was het in die tijd ook de tijd van de feestjes. Één feestje in Amsterdam kan ik mij nog vaag herinneren. Er was sprake van een jongen die Jaap (dacht ik) heette en er was sprake van een waterbed, wat toen een volkomen nieuw fenomeen was. Die twee hadden die avond iets met elkaar te maken, maar de precieze strekking weet ik helaas niet meer. Wat mijn muziekherinnering betreft werd er die avond veelvuldig de Twist gedanst.

Chubby Checker – The Twist

Één nummer uit die tijd staat mij ook nog haarscherp voor de geest. Ik vond één nummer van Waldo de los Rios erg mooi. Het was een bewerkte versie van de 40ste symfonie van Mozart. Nu… achteraf vraag ik me af, waarom?? Ik was eigenlijk niet echt van het genre ‘Middle of the road music’. Ik denk dat het te maken had met mijn enorme voorliefde voor Mozart. Een herinnering die in verband hiermee ook bij mij opkomt is het volgende. Bij etentje thuis, met kerstmis of verjaardagen voelde ik mij altijd geroepen om voor de muziek te zorgen en bijna altijd werd dat…. Mozart. Ik geloof dat de familie daar wel eens een beetje het heen en weer van kreeg, maar daar had ik op dat moment geen oog voor! En Waldo de los Rios paste in dat patroon. Dus hierbij Waldo.

Waldo De Los Rios Mozart Symphony No 40.

Die Zauberflöte en Christina Deutekom
Aansluitend op het vorige fragmentje nog eens Mozart. Eind 1980 nam ik afscheid bij bibliotheek Casticum, want ik was aangenomen in Nijmegen.
Voor mijn afscheid kreeg ik de box met LP’s van de opera Die Zauberflöte van Mozart. Stersopraan daarop was Christina Deutekom, toen op het hoogtepunt van haar kunnen. Wat heb ik al die LP’s uit die box, toen ik eenmaal eenzaam in Nijmegen zat véél gedraaid!

Cristina Deutekom Der hölle rache. Die Zauberflöte. La flauta mágica. W. A. Mozart.

Kolletktief Internationbale Scene
Een prachtige herinnering op muziek gebied uit deze tijd zijn de optredens van het Kollektief Internationale scene. Van een optreden kan ik mij herinneren dat er een tent op Waalkade in Nijmegen was opgebouwd met een groot podium waar het grote gezelschap van het Kollektief optrad. Een wervelende, kritische en spannende uitvoering. In die tijd woonde ik met vriendin Marieke op de Burchtstraat en wij gingen daar samen naartoe. De LP hadden we aangeschaft en werd regelmatig thuis gedraaid.

Mistero Buffo, Internationale Nieuwe Scene,1980

De Bloemenwals
Toen ik in Nijmegen ging werken en wonen woonde mijn moeder in een serviceflat in Nijmegen. Ik kwam daar vrij regelmatig en eens, op een dag, raakten wij in discussie over een muziekstuk dat zich opeens bij ons had opgedrongen.

Het heeft heel lang geduurd voordat wij achterhaald hadden van wie deze compositie was. In die tijd was er nog geen Google, was er nog geen You Tube. Het was zoeken in de bibliotheek en in de eigen muziekcollectie. Uiteindelijk bleek het een stuk van Tsjaikovski te zijn met de naam De Bloemenwals.

Ton Koopman
Eerder in dit hoofdstuk schreef ik al iets over blokfluitspeler Marion Verbruggen. Via de blokfluitmuziek kwam ik ook met heel veel meer andere barokmuziek in aanraking. En natuurlijk kwam ik daar ook Ton Koopman tegen. In de jaren 60 was ik al eens tegengekomen als klavecinist bij de Matheus Passion, die altijd uit de kerk van Naarden werd uitgezonden met Charles de Wolff als dirigent.
Ton Koopman koos later voor een meer authentieke uitvoering en ging later zelf als dirigent de Mateus Passion in Naarden doen.
Marion Verbruggen heeft veel met Ton Koopman opgetreden.

Actus Tragicus – BWV 106 – J S Bach

Festval oude muziek in Utrecht
Door mijn grote belangstelling ben ik in de jaren tachtig vele keren naar het Festival Oude Muziek in Utrecht. Dat deed ik samen met Marieke en wij makkten er meestal een heel weekend van.
Prachtige uitvoeringen van allerlei aard hebben wij daar gezien en beluisterd. Ton Koopman verzorgde nogal eens de einduitvoering van het festival. Het festival bestaat nog steeds.
Concerten uit die tijd heb ik helaas niet kunnen vinden maar Barokmuziek is er natuurlijk te kust en te keur te vinden op internet.

Nog eens dansles.
Eind jaren tachtig ben ik in Nijmegen nog eens op dansles gegaan. Dat was bij Dansschool Sid Step. Deze dansschool gaven cursussen voor Dames met Dames en Heren met heren. Alle bekende dansen werden daar geleerd en er was ook een mogelijkheid om ‘af te dansen’. Die dansles vond ik véél leuker! Er was een dans waar ik vooral erg op gesteld was, de Paso Doble.
Mijn danspartner en ik hebben ook nog eens een cursus Lambada gedaan. Een dans die opeens heel erg in de mode kwam en die iedereen wilde leren. Sensueel en ritmisch. Ik vond het prachtig om te leren.

PASO DOBLE MUSIC
Lambada (Original Version 1989)

Minimal Music
Over één ontdekking in de muziek die ik in die jaren deed nog een heel klein stukje. Dat was de minimal music. De belangstelling begon door de film Koyaanisqatsi met muziek van Philip Glass.

Philip Glass. – Koyaanisqatsi

In dat genre was veel meer prachtige muziek. Één wil ik daar nog van noemen, Simeon ten Holt met zijn Canto Ostinato.
Ik ben eens naar een uitvoering van de Canto Ostina geweest waarbij mijn nicht Elisabeth, pianiste, één van de uitvoerders was. Dat vond plaats in de Hanzehof in Zutphen en was magisch.

Simeon ten Holt. Canto Ostinato.

1990 tot heden, 2020.

Verliefdheid
In deze periode ging ik natuurlijk onverdroten door met het draaien van de muziek die ik al in mijn collectie had. Er kwamen ook muziekherinneringen bij. In 1990 was ik korte tijd hevig verliefd op ene Heleen die zeer regelmatig het liedje Homely girl van UB40 voor mij draaide.

UB40 – Homely Girl.

Depressie
Na deze heftige tijd liep ik in een tunnel van depressie in, waar ik met behulp van enige therapieën weer enigszins doorheen kwam en waar ik verder aan herstel kon werken samen met Francien die nu al 28 jaar mijn partner is.
Tijdens een therapieweekend ergens aan de Waalbandijk had ik de LP Graceland van Paul Simon meegenomen. Ik vond het een eng, naar weekend waar ik in mijn herinnering niet veel mee opschoot en die LP was mijn redding. Veel naar geluisterd.

Paul Simon. Graceland

Nog meer popmuziek
Bibliotheek Nijmegen waar ik werkte had ook een muziekafdeling. Toen ik daar kwam in 1980 was dat nog met LP’s en later is de afdeling natuurlijk overgegaan op CD’s. In de tijd dat de CD’s echt toonaangevend werden heb ik na bepaalde tijd bijna al mijn LP’s weggedaan. In het voortgaande digitasle tijdperk was ik ondertussen ook in het bezit van een computer en de programma’s waarmee je op een gegeven moment CD’s kon kopiëren werden mij ook steeds beter bekend. Die techniek heb ik dan ook in ruime mate toegepast.
Voordat ik mijn LP’s verkocht heb ik die eerst allemaal overgenomen op CD’s. Dat leverde helaas geen geweldig resultaat op maar ik heb ze toch bewaard en had zo wèl een overzicht van alle LP’s die ik gehad had. Onlangs ben ik die gehele collectie langsgegaan en heb alles wat ik op Spotify, waar ik inmiddels lid van was, kon vinden weer aangeschaft. Verder heel veel op YouTube teruggevonden. En dat alles kon ik mooi in dit blog gebruiken.
Ook in deze periode ontdekte ik nog nieuwe popmuziek,  al was mijn focus meer gericht op andere muziek en nam  daarbij klassieke muziek de grootste plaats in.

Dolly Parton – Jolene.
Tanita Tikaram – Twist In My Sobriety
Meat Loaf – Paradise By The Dashboard Light
Paul MacCarthy. Too Many People
Caro Emerald – A Night Like This
CESARIA EVORA Sodade .
Tracey Chapman. For My Lover

Francien en Ehre sei dir Gott, gesungen
Niet land nadat ik Francien leerde kennen werd het kerstmis. Dus…. draaide ik het Weihnachtsoratorium van Bach. Eenmaal bij het koor ‘Ehre sei dir Gott, gesungen’ aangekomen ging ik een klein beetje uit mijn dak en eerlijk gezegd doe ik dat nog steeds als dat stuk zich laat horen. Later heeft Francien mij wel eens gezegd dat zij het stuk kon voelen toen wij er samen dicht naast elkaar op de bank naar luisterden.

Bach. Ehre sei dir, Gott, gesungen. Van Weihnachtsoratorium. Ton Koopman

Accordeon
Toen Francien en ik nog niet zo lang bij elkaar waren kocht ik een accordeon. Mijn idee was om daar zo snel mogelijk de leukste wijsjes uit te toveren. Smartlappen, zeemanswijsjes, Franse musettes enz, enz. Dat viel nogal tegen, want een accordeon is moeilijk om te spelen. Je ziet niet echt goed wat je aan het doen bent. Maar natuurlijk luisterde ik er wel heel graag naar.

Walzerlied- Les joies de la forêt. Accordion.
L’Imparfait du Coeur. Coeur Vagabond – Valse Musette.
Die Gedanken sind frei. Accordeon
Wooden Heart – (Muss i denn zum Städele hinaus) – Accordion music
Twee Ogen Zo Blauw, accordeon.

Huis in Frankrijk
In 2001 kochten wij een huis in de Auvergne in Frankrijk. Wij hadden daar een klein campinkje bij en kookten ook voor mensen. Onder het eten zorgde ik vaak voor wat sfeervolle muziek. Bijvoorbeeld muziek uit de streek.

Auvergne Bourree.
Şıkıdım ( Tarkan )
Cielito Lindo – Maria de Lourdes.
Jan Smed. Piepelmuziekske.
Auvergne volksmuziek.

Counter-tenors
Een grote ontdekking voor mij was het fenomeen Counter-tenor. Tijdens de diverse jaren dat ik naar het festival Oude Muziek in Utrecht was geweest had ik er eerder ook al kennis mee gemaakt met de zangers James Bowman, Michael Change en de Duitse Andreas Scholl. Na 2000 is dit genre enorm in opkomst gekomen en zijn er heel veel prachtige counter-tenors bekend geworden.

Andreas Scholl. Nisi Dominus – Cum Dederit de Antonio Vivaldi.
Henry Purcell (1659 -1695) – Duet Sound the Trumpet – James Bowman & Michael Chance.
Philippe Jaroussky – Handel Il trionfo del Tempo e del Disinganno Lascia la spina, cogli la rosa
Max Emanuel Cencic Barbaro non comprendo (Caldara)
Franco FAGIOLI PORPORA Nell’attendere il mio bene
Xavier Sabata Vo’ dar pace a un’alma altiera (Händel)

Enige jaren geleden zijn Francien en ik in Keulen naar een opera van Leonardo Vinci geweest waarin een aantal bekende counter-tenors optraden, onder andere de drie hierboven opgenomen Jaroussky, Cencic en Fagioli.

Hieronder de opera… niet in Keulen, maar een uitvoering vanuit Nancy.

Emanuel Rossfelder
In de Auvergne, in een dorpje, Saint Maurice près Pionsat, niet ver bij ons vandaan trad eens een gitarist op waarvan wij nog nooit gehoord hadden. Zijn naam was Emanuel Rossfelder. Zijn optreden was fenomenaal en verbazend. Zo’n goede musicus in zo’n klein kerkje in zo’n klein plaatsje in de Auvergne. Enige tijd later is deze musicus enorm bekend geworden. Op TV trad hij vaak op. Ik kocht een CD van hem en heb die grijsgedraaid. Iedere keer zat ik weer aan de grond genageld door zijn techniek en zijn muzikaliteit.

Emmanuel Rossfelder. Van Guiliano Mauro. Rossiniana.
Emmanuel Rossfelder. Ave Maria – Schubert.

Dietrich Fischer Dieskau
En zo komen er altijd weer musici of soorten muziek op mijn pad die mij beroeren en die mij bezighouden. Bijvoorbeeld Dietrich Fischer Dieskau die alle liederen van Schubert heeft opgenomen, wat een schoonheid en wat een diepgang.

Dietrich Fischer Dieskau ‘Ständchen’ Schubert
Dietrich Fischer-Dieskau. Der Erlkönig – Franz Schubert

De pizzica
De pizzica is muziek en een dans uit Zuid-Italië. Ongelooflijke aanstekelijke muziek en een lust om naar te kijken. Om zelf te doen moet je mijns inziens een ijzersterke conditie hebben.

Ballo della Pizzica Salentina, Briganti di Terra d’Otranto – Pizzica e Taranta in Salento, Puglia
pizzica Salento BTQ – ballati tutti quanti (lu core meu)

Nathalie Stutzmann
Net als bij Marion Verbruggen op de blokfluit heb ik bij Nathalie Stutzmann, een Franse contra-alt en dirigente het gevoel dat ik dolgraag groupie van haar zou zijn. Maar ook in dit geval is dat er nooit van gekomen. Zij treedt volop op en al vele malen ben ik bij concerten van haar aanwezig geweest. En dat is iedere keer een hele belevenis. Er bestaan daarnaast gelukkig vele, vele YouTube filmpjes van haar, dus zodra ik behoefte heb kan ik me uren aan haar vergapen.

Nathalie Stutzmann. Vivaldi Tieteberga, RV737 Act 3, Scene 11 – L’innocenza sfortunata
Nathalie Stutzmann – Che farò senza Euridice – Orfeo ed Euridice – Gluck.
Nathalie Stutzmann. Schubert. Auf der Bruck, D. 853
Nathalie Stutzman Vivaldi. Cor mio che prigion sei, de la ópera Atenaide y Sovente il sole de Andromeda liberata.

Evelyn Glennie
Over Evelyn Glennie heb ik het bij de periode 47-70 al even gehad. Evelyn Glennie werd op haar 12 jaar helemaal doof en is daarna toch naar het conservatorium gegaan om daar percussie te gaan studeren. Zij is daarmee enorm bekend geworden, is tegenwoordig Dame Evelyn Glennie en heeft vele, vele filmpjes en muziekstukken op YouYube staan. Ook filmpjes, waarin zij uitlegt dat ze de muziek niet hoort maar voelt. Magisch om haar bezig te zien en haar te horen spreken.

Evelyn Glennie performs Concerto in C major RV 443, Mov 1 by Vivaldi

Festival van Froville
In 2019 gingen Francien en ik naar het Festival van Froville. Froville is in de buurt van Nancy in Frankrijk. Twee musici waar ik groot fan van ben en die in de voorgaande verhalen genoemd werden traden daar op.

Festival de Froville 2019 – Max Emanuel Cencic – Vivaldi ” Sol da, te mio dolce amore”
Festival de Froville 2019 – Nathalie Stutzmann – J.S. Bach “vergnügte ruh”

Tenslotte
En zo zou ik nog uren door kunnen gaan, want eigenlijk is er nog heel veel muziek die ik hier zou willen laten horen.

Dat doe ik ook, maar dan zonder uitleg. Hieronder volgen nog muziek stukken waar ik het warm van krijg en waar ik altijd weer heel graag naar luister.
Ook nog enkele films van YouTube zijn hier aan te treffen.


Nog een heleboel muziek

Amália Rodrigues. Uma casa portuguesa
Haydn. Piano sonata 4 in G, H 16G1
Mozart. – Laudate Dominum K 339. Emma Kirkby.
Flaco Jimenez – Marina.
Robert Long. Brand.
Maria João Pires – Julien Brocal: Schubert Fantasia in fa minore D940 op.103
Gerard van Maasakkers. Bloemen zijn rood.
Anne Sofie von Otter yodelling van Offenbach.
Loeki Stardust. Antonio Vivaldi – Concerto in C dur.
Marianne Faithfull – Working Class Hero (live)
Verdi. La traviata Brindisi (The Drinking Song)
MITSUKO UCHIDA – Mozart Piano Concerto # 13 in C major ~ Camerata Salzburg
Hildegard von Bingen – Ave generosa
Scott Joplin. The entertainer.
Cecilia Bartoli & Bryn Terfel; Pa-Pa-Pa-Papagena; Die Zauberflöte; W.A. Mozart
Arvo Pärt- Spiegel im Spiegel
Julia Lezhneva. Allessandro. HWW act. 1. Aria. Lussinghe piu care.
Barenboim & Argerich : Mozart Sonata for Two Pianos, K.448

Enzovoort, enzovoort……….


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s