Mijn schrijfaspiraties. Twaalf jaar, een klein broertje, een olifantje en een fototoestel

Verhaal over mijn schrijfaspiraties toen ik twaalf jaar was

Schrijfaspiraties

Toen ik een jaar of twaalf / dertien was, kreeg ik een fototoestel, een Agfa Clack. Ik zat toen op kostschool en het fototoestel ging mee en daar maakte ik zo nu en dan ook foto’s.
In de vakanties kwam ik thuis. De kostschool was in Vaals, mijn ouders, broers en zus woonden in Haarlem. Dat was dus ieder keer een hele reis naar huis, meestal met de trein.
Ik las graag en ik schreef zo nu en dan eens wat. Mijn moeder sprak in die tijd wel eens de verwachting uit, naar aanleiding van de kleine verhaaltjes die ik schreef, dat ik vast wel eens een schrijfster zou worden, net als Annie M.G. Schmidt. Dus de lat lag hoog.
Ik had een broertje die precies acht jaar jonger was dan ik. Guus heette hij. En Guus had een olifantje op wielen. Dat olifantje heette Piet.

Het verhaal

Toen ik een keer met vakantie thuis in Haarlem was kreeg ik schrijfinspiratie. Voor het verhaal dat zich in mijn hoofd ontwikkelde zag ik als hoofpersonen Guus en Piet.
Wij hadden een grote achtertuin en het verhaal zou daar in die achtertuin beginnen. De Agfa Clack had ik meegenomen naar Haarlem. Mijn broertje was wel in voor sterrenstatus en wilde graag meewerken aan het verhaal en meedoen als hoofdpersoon. Piet hoefde geen toestemming te geven, die deed gewoon mee.
Het eerste hoofdstuk van het verhaal had ik al bedacht en daar konden dus al foto’s voor gemaakt worden.
2Hoofpersoon Guus wordt voorgesteld, samen met zijn beste dierenvriend olifant Piet.
Guus is een keurige jongen, dat zie je wel aan hoe netjes hij eruit ziet. Een overhemd, een colbertjasje, een nette korte broek in de plooi en glimmend gepoetste schoenen. Zo zag Guus er niet dagelijks uit. Ik vond dat een net jongetje goed zou passen bij het begin van het verhaal en Guus werkte hieraan graag mee.
Ook Piet mocht op de foto. Piet was ook in het echte leven een grote vriend van broertje Guus. Hij kreeg Piet toen hij een stuk kleiner was en kon toen op hem zitten. Daar was hij ten tijde van het maken van deze foto al te groot voor.
3Nadat Guus was voorgesteld was het langzaamaan tijd geworden voor een dutje in de openlucht. Guus was een natuurmens en sliep in het gras. Piet bleef wakker en hield de wacht. Op de foto is te zien dat Guus heel goed in staat was om net te doen of hij sliep. Een acteur in de dop zou je kunnen zeggen.

4Op het moment dat Guus wakker werd, was Piet verdwenen. Het olifantje was in geen velden of wegen meer te bekennen. Daar schrok Guus natuurlijk heel erg van. Hij riep, hij zocht en keek overal tussen de struiken. Piet was en bleef weg.

Tenslotte

Ik kan mij niet herinneren of ik dat eerste hoofdstuk van het verhaal ook daadwerkelijk geschreven heb. Zo ja, dan niet voor de eeuwigheid, want ik heb het niet meer in mijn bezit.
Mijn hoofd zat nog wel vol ideeën voor het vervolg van het verhaal, maar….. de tijd was op. Ik moest weer terug naar kostschool en toen ik de volgende vakantie weer thuiskwam is de schrijfdraad helaas niet weer opgepakt.
Ik heb nog wel een foto van Guus gemaakt, die in een later stadium in het verhaal gebruikt zou kunnen worden. Maar zover is het dus ook niet gekomen.

5

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s