Het BLITZ-DUNLOP VENTIEL. 3c. JULI 1997. Voettocht Nijmegen-Montaillou in de Pyreneeën. Van Bourbonne-les-bains naar St. Laurent-de-Chamousset. 382 km

Onze eerste dag in de nieuwe maand begon met verkoudheid en grieperigheid van beiden. Dus moesten wij ons verblijf in Boubonne-les-bains met één dag verlengen.

Op 2 juli echter werd toch weer de zware rugzak opgehesen en vervolgden wij onze weg.
Een paar algemene opmerkingen over deze maand. Het was duidelijk merkbaar dat we steeds verder Frankrijk inliepen. Dat was bijvoorbeeld goed te merken aan de route, die werd minder vlak, meer klimmen en meer dalen. Dat was bijvoorbeeld ook te merken aan het soort overnachtingsadressen. Natuurlijk hebben we meerdere malen gekampeerd, soms op een hele bijzondere plaats, maar ook gîtes én hotels troffen we steeds vaker aan.
Het weer was heel verschillend. Véél regen, véél onweer, maar ook iets bewolkte dagen, die heerlijk waren om te lopen. Ook zeer warme dagen die maakten dat je na een kleine beklimming van een berg je T-shirt uit zwom van het transpireren.
Opvallend was, dat hoe verder je op de route op weg naar de Pyreneeën kwam en je vertelde aan mensen die je tegenkwam dat je ‘te voet’ op weg bent er steeds meer bewondering komt voor deze prestatie. Weliswaar was er ook een mevrouw in een café ergens onderweg waaraan wij dit feit meedeelden die uitriep  “quelle horreur!’, maar er later toch wel enige bewondering voor uitsprak.
Een paar van de bijzondere overnachtingsplaatsen ga ik hier beschrijven.

Op 2 juli was onze eindbestemming het plaatsje Varennes-sur-Amance. In dat dorp was geen hotel maar wèl een vakantiekolonie voor kinderen. Omdat de honden daar niet in mochten was het ons toegestaan om de tent op te zetten in hun tuin. Omdat het constant nogal hevig regende die avond mochten we uiteindelijk toch ons bivak in één van de bijgebouwen van de kolonie opslaan. In dat bijgebouw was een soort sportlokaal waar we de natte tent konden uithangen en waar we onze slaapzakken op oude gymnastiekmatten konden uitrollen, die nogal muf roken omdat er vele, vele zweetvoeten hun oefeningen hadden gedaan.

Maar het was een soort eerste klas hotel in vergelijking met een piepklein tentje in de stromende regen.

Na deze overnachtingsplek liepen we door naar het Lac de la Liez, een meer in de buurt van Langres. Daar hebben we pal aan de oever van het meer met ons tentje gestaan. Onze waterliefhebbende hond Dido had daar de dag van haar leven.

Tot diep in de nacht rende ze rond, zwom ze rond en kwam laat in de avond mokkend naar de tent, toen ze dan eindelijk moest gaan slapen. Die nacht werden wij getrakteerd op een oorverdovend kikkerconcert dat doorging tot het ochtendgloren.

Enige dagen later kwamen wij aan bij het plaatsje Perrogney-les-fontaines. In de verste verte geen hotel of gîte te vinden. Na een bezoek aan ‘le maire’ van het dorp wees hij ons een plekje op het kerkhof aan. Gelukkig niet helemaal pal naast de graven, maar we keken daar wèl op uit. Het kerkhof was naast de mairie.

Onder de mairie waren toiletten, die er buitengewoon smerig uitzagen. Gelukkig kwam de buurman van de Maire met een emmer met sop om de toiletten een iets schoner aanzien te geven. ’s Avonds in de tent belde ik mijn vriendin Marieke met de mededeling dat ik haar vanaf het kerkhof belde. Dat vond ze wel een hele angstaanjagende mededeling, maar gelukkig kon ik het uitleggen.

Weer enige dagen later, in het piepkleine dorpje St. Foy konden wij terecht in een chambres d’hotês waar een mevrouw de scepter zwaaide die zelf een enorme hoeveelheid honden had, dus daar waren de honden meer dan welkom.

Zij konden haar heel erg waarderen want ze kregen heerlijke snoepstaafjes van haar.

Op Quatorze juillet, de nationale feestdag in Frankrijk  konden we in het dorpje waar we hadden willen blijven en waar zich enige chambres d’hôtes bevonden nergens onderdak krijgen in verband met die feestdag. Met een taxi zijn we toen naar de Bourgondische stad Beaune gegaan en hebben daar voor drie nachten een hotel geboekt. Prachtige stad, waar we onze schoenen konden laten verzolen, waar we het prachtige Hotel-Dieu bewonderden en waar ik op een terrasje Ton Koopman zag zitten,  een belangrijk musicus van de Barok muziek waar ik toen al en nu nog steeds groot fan van ben.

Dat was na al de piepkleine dorpjes en gehuchtjes waar we normaal gesproken onze overnachtingen doorbrachten een verademing.

Nadat we weer uit Beaune vertrokken waren bereikten we enige dagen later het dorpje St. Desert. Zoals al vaker gebeurd was werden wij die wandeldag weer met erg veel regen geconfronteerd. Wij hadden gehoord dat in dat betreffende dorpje een chambres d’hôtes was te vinden in een klooster waar nog een aantal nonnen woonden. Wij kwamen daar aan, belden aan en er kwam niemand. Nog maar eens bellen en kloppen en toen ging er boven de voordeur een raam open en een non stak haar hoofd naar buiten. Toen ze ons zag staan zei ze dat ze beneden zou komen. Wat wij wilden vroeg ze…. onderdak… zei ik, ‘et les chiens’ vroeg ze. ‘aussi’, zei ik. Na dat antwoord keek ze heel bedenkelijk. Ik zei dat we voor de honden een eigen ‘couverture’ hadden. Dat gaf de doorslag. Wij kregen ieder een eigen cel toebedeeld, waar we ieder met één hond in mochten slapen.

Tweepersoonscellen waren er niet. Héél blij waren we. Die avond nog hoorden we de nonnen zingen en ook ’s morgens vroeg werd de dag begonnen met gezamenlijke gezang en bidden. Een bijzondere ervaring.

Enige dagen later verbleven we op een camping waar zich horden andere Nederlanders in caravans en grote tenten ophielden. Gelukkig was op het grote campingveld geen plaats meer voor ons, maar ergens op een bijveldje was nog een plekje te vinden waar wij ons piepkleine tentje konden neerzetten. De mevrouw van de camping was erg onder de indruk van ons verhaal dat wij te voet uit Nederland kwamen aanlopen en op weg waren naar Montaillou in de Pyreneeën. Zij was betrokken bij een klein plaatselijk krantje en wilde ons daarvoor interviewen. De mevrouw heeft ons het krantenstukje later opgestuurd. Het fotootje is niet al te duidelijk maar we zijn het echt.

Onze gesprekken tijdens het wandelen waren niet van het diepste soort. “Mooi hier, hè?”, ‘Zullen we hier even gaan zitten?”, “Wil je mij even helpen met mijn rugzak?”, “Volgens mij lopen we fout.”
Tijdens rustdagen hadden we weleens wat diepgaandere gesprekken.  In mijn aantekeningen heb ik van één zo’n gesprek een wat uitgebreider verlag gemaakt:


DE SPREUKEN VAN FRANCIEN VOOR DE MAAND JULI.

De foto’s zijn van Heldine.

DINSDAG 1 JULI: (Bourbonne-les-bains. Hotel)
Hoe groter de inspanning, hoe meer het bereiken van het doel bevredigt. (als de boog niet overspannen wordt)

WOENSDAG 2 JULI: (Varennes-sur-Amance). Slapen in een van de bijgebouwen van de vakantiekolonie)
Als het doel belangrijker wordt dan de weg, wordt de weg zwaarder. (opgedragen aan Marieke)

DONDERDAG 3 JULI: (lac de la Liez. Wildkamperen in de buurt van Langres)
Angst kan genoegen omsmeden tot ongenoegen.

VRIJDAG 4 JULI: (Langres. Hotel)
Het kan altijd erger.

ZATERDAG 5 JULI: (Langres. Hotel)
Laat je niet uit het lood slaan door het verwachtingspatroon dat een ander van je heeft.

ZONDAG 6 JULI: (Perrogney-sur-fontaines. Kamperen op het kerkhof)
Agressie als reactie op tegenslag blokkeert het vinden van een verzachtende tegenzet.

MAANDAG 7 JULI: (Auberive. Hotel)
Plannen leidt tot bijsturen.

DINSDAG 8 JULI: (Grancey-le-chauteau-neuvelle. Gîte rural)
Energie verdelen maakt de kans op het behalen van het doel groter.

WOENSDAG 9 JULI: (Saulx-le-duc. Camping)
Teveel wijsheden te berde brengen leidt tot onwijsheden. (soms zit je waar je niet wilt zitten en toch zit je daar soms goed)

DONDERDAG 10 JULI: (St. Foy. Chambres d’hôtes)
Goed gemeende gestes waarderen ook al vallen die buiten je verwachtingspatroon, is een volwassen houding.

VRIJDAG 11 JULI: (Darois. Camping)
De ene weg gaan, is de andere niet kennen.

ZATERDAG 12 JULI: (Velars-sur-Ouche. Kamperen in de tuin van de Chambres d’hôtes)
Op sommige momenten is bezatten de enige oplossing.

ZONDAG 13 JULI: (Chamboeuf. Gîte op camping)
Wanneer je gevoelsnuances van vragen niet onderkent, worden veel vragen ‘stomme vragen’.

MAANDAG 14 JULI: (Beaune. Hotel)
Een optimum is een punt met een hoge sferische aberratie.

DINSDAG 15 JULI: (Beaune. Hotel)
De eigen middelmatigheid aanvaarden is de eerste stap op weg naar de optimale eigen prestatie.

WOENSDAG 16 JULI: (Beaune. Hotel)
De meeste mensen houden wel van enig applaus.

DONDERDAG 17 JULI: ((Meursault. Camping, tent gehuurd)
Men kan verlangen naar 10 jaar slapen, maar wel met de wil om wakker te worden.

VRIJDAG 18 JULI: (Rully. Hotel)
Wat makkelijk is doen velen, wat moeilijk is enkelen.

ZATERDAG 19 JULI: (Saint Desert. Chambres d’hôtes bij de nonnen. Ieder een kamer)
Proletarisch razen probeert omver te gooien wat keurigheid overeind wil houden.

ZONDAG 20 JULI: (Cersot. Giîe rural)
Zij die het leven in relatieve beelden schetsen zullen licht misverstaan worden door hen die in absoluutheden denken. (en vice versa)

MAANDAG 21 JULI: (Mont St. Vincent. Kamperen bij Salle de fête)
Maak een feest van de dag voorafgaand aan een tocht door de woestijn.

DINSDAG 22 JULI: (St. Bonnet de Joux. Hotel)
Uitersten intensiveren het beleven.

WOENSDAG 23 JULI: (St. Bonnet de Joux. Hotel)
Om (in)zicht (in)op de ander te verkrijgen, moet je haar meemaken in een (grote) verscheidenheid aan omstandigheden.

DONDERDAG 24 JULI: (Dompierre-les-ormes. Camping)
Goed omgaan met momenten is een voorwaarde voor een tocht naar het ongewisse.

VRIJDAG 25 JULI: (Matour. Hotel)
Er is zwijgen in veel toonaarden.

ZATERDAG 26 JULI: (Les Echarmeaux. Hotel)
Beren kunnen muizen worden.

ZONDAG 27 JULI: (Cublize. Camping municipal)

Eerst hoop je, daarna geloof je.

MAANDAG 28 JULI: (Amplepuis. Hotel)
Warmbloedigheid leidt snel tot oververhitting.

DINSDAG 29 JULI: (Amplepuis. Hotel)
Onze energie is een economisch goed, onderhevig aan economische wetten.

WOENSDAG 30 JULI: (Violay. Hotel)
Houden van is je verheugen in het geluk van je geliefde.

DONDERDAG 31 JULI: (St Laurent-de-Chamousset. Hotel)
Men kan zich moeilijk anders zien dan als het middelpunt van de wereld.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s