Het BLITZ-DUNLOP ventiel. 3f. Twee vrouwen op weg naar Montaillou. Een voettocht van 1827 kilometer. Nawoord.

Nu de hele voettocht die Francien en ik maakten in enkele blogs is beschreven hier nog een nawoord om de eindjes af te hechten.

In dit nawoord wil ik nog een paar dingen vertellen die de beschrijving van de voettocht nog een beetje vollediger maken.

Wij liepen in 118 wandeldagen 1827 km. Dat is gemiddeld 15,5 kilometer per wandeldag. Dat betekende dat wij bijvoorbeeld de ene dag 26 kilometer liepen en een andere dag kon dat ook uitkomen op 6 km per dag.
Tussen alle wandeldagen hielden wij natuurlijk ook rustdagen. Dat waren er 29 in totaal. In zeven dagen zijn wij in augustus op en neer naar Nijmegen geweest. Dit in verband met het overlijden van de moeder van Francien. Na aankomst in Montaillou hadden wij 4 dagen nodig om van Montaillou weer in Nijmegen te komen. Vanuit Montaillou gingen wij met een taxi naar Ax-les-Thermes waar wij een extra dag gebleven zijn. Van daaruit met de trein naar Carcasonne, waar wij een overnachting boekten en ook in Nancy hebben wij in een hotel overnacht. Op 9 oktober kwamen wij weer in ons huis in Nijmegen aan.

Al wandelend hebben wij in die maanden een deel van Nederland via het Pieterpad doorkruist, in België een groot deel van de Belgische Ardennen gezien en in Frankrijk zijn wij door 19 departementen gekomen:

Francien heeft tijdens de wandeltocht zo rond de 100 bloemen en planten die zij onderweg tegenkwam opgeschreven:

Ik heb van al die planten foto’s opgezocht op internet en ik heb daar 16 collages van gemaakt. Bij die planten staat géén naam. Aan jou de opdracht deze planten te herkennen!

Toen wij op 9 oktober thuis kwamen heb ik al snel contact opgenomen met het krantje ‘de Zondagskrant’ en heb hen verteld over onze ervaringen met de voettocht die we net achter de rug hadden en gevraagd of ze misschien belangstelling hadden voor een berichtje in de Zondagkrant over die voettocht. Dat bleek zo te zijn en wij hebben met hen een interview gehad. De volgende zondag stond er een stukje op de voorpagina:

Dat was dus het derde artikeltje in een krant. Ook onderweg waren wij twee keer het onderwerp van een krantenberichtje.

Het BLITZ-DUNLOP VENTIEL. 3c. JULI 1997. Voettocht Nijmegen-Montaillou in de Pyreneeën. Van Bourbonne-les-bains naar St. Laurent-de-Chamousset. 382 km

Het BLITZ-DUNLOP VENTIEL. 3e. September/Oktober 1997. Voettocht Nijmegen-Montaillou in de Pyreneeën. Van Casagnas naar Montailou en daarna weer terug naar Nijmegen. 388 km

En natuurlijk…. een heel belangrijk thema…. wat heeft die voettocht ons nou gekost? Dat werd ons vaak gevraagd. De kosten die wij dagelijks uitgaven, dat hebben wij bijgehouden.
Dat staatje staat hieronder:

Natuurlijk werd in die tijd alles nog berekend in guldens. De euro kwam pas in 2002.
Bij dit lijstje bleef het niet. Ik heb, om deze voettocht te kunnen maken, vijf maanden onbetaald verlof opgenomen. Ik had ook nog vakantiedagen.
Francien zat in het onderwijs, zij gaf les op de lerarenopleiding. Zij had 6 weken zomervakantie en heeft ook nog wat kunnen schuiven met lesuren. Zij nam 1 maand onbetaald verlof.
De kosten op het lijstje hadden natuurlijk vaak te maken met kosten voor camping, chambres d’hôtes, gîte of hotel. Regelmatig gingen wij uit eten en soms deden wij boodschappen om zelf het eten te bereiden. Voor de honden kochten wij brokjes en andere voedingswaren. Soms hoefden of konden wij helemaal niets uitgeven. Dat was in de gevallen dat er geen winkel was en wij bij mensen aanbelden om eten voor de honden en voor ons zelf te vragen. Ook kwam het voor dat wij wild kampeerden met geen enkele winkel of huis in de buurt om eten te kopen of te vragen en zo is het een paar keer voor gekomen dat wij op een houtje moesten bijten, dat waren de zogenaamde ‘nuldagen’.

Tot st. Chamond hadden wij een eenpitskooktoestelletje bij ons waarop wij regelmatig ’s morgens water kookten om een kopje oploskoffie te zetten. In St. Chamond hebben wij veel spullen in een tas verzameld omdat de rugzakken toch wel héél erg zwaar bleken te zijn, vooral omdat we toen steeds hogere bergen moesten beslechten. We hebben die tas in het hotel waar wij toen logeerden achtergelaten. Die tas zou opgehaald worden door een oud-collega van mij, die langs St. Chamond kwam op weg naar haar vakantiebestemming.
Maar…. zonder ons campinggaztoestelletje was het kopje ochtend koffie dus niet meer mogelijk. Om dat te compenseren kochten wij Nuts repen en daar nuttigden wij er ieder één van rond koffietijd.
Toen wij weer in Nijmegen waren hebben wij aan Nestlé, de producent van de Nutsrepen een brief geschreven om hen te vertellen over onze creatieve oplossing.

Wij kregen daar een reactie op en die bestond uit:

En om deze verslaglegging van deze voettocht af te sluiten nog enige foto’s die in geen van de verhalen of spreuken zijn voorgekomen en toch iets bijzonders weergeven, met een korte toelichting:

Een beeldje in Montfort in Limburg van vrouw met hond.

De Engelse setter Zorba, die wij op 12 mei tegenkwamen langs het riviertje de Geul.

In Maastricht bezochten wij een café waar een enorm ‘Dunlop’ reclamebord hing. Dat moest op de foto vond ik.

Op 15 mei kwamen wij langs dit kasteeltje met de naam ‘Tour d’Eben Ezer’. Te vinden in Moulins aan de GR 5. Het was een apocalyptisch bouwwerk, gemaakt door de bewoner zelf.

Dit hondje stond ons verlangend na te kijken nadat wij de nacht hadden doorgebracht in haar chambres d’hôtes in St. Foy op 10 juli.

Op 17 juli maakte ik deze foto van een soort tractortje dat de wijngaarden moet bewerken.

Op 15 augustus kregen wij een kamer op de camping van St. Laurent les bains. Het zag er op het eerste gezicht niet slecht uit, maar de volgende ochtend zaten wij onder de vlooienbeten.

Op 23 augustus, even terug in Nijmegen in verband met het overlijden van de moeder van Francien, had ik een eetafspraak gemaakt met vriendin Lenie en haar vriend Johan op de Waalkade in Nijmegen.

Op 30 augustus, net weer terug uit Nijmegen komen wij langs de rivier de Tarn.

Uit Nijmegen andere wandelschoenen meegenomen…. niet zo’n héél goed idee. Veel last van mijn voeten.

Op 21 september verbleven wij in Anglès in Hotel Manoir.  Ook Koningin Beatrix en haar zus Irene brachten hier ooit hun vakantie door stond er op een plaquette.

Mirepoix, waar wij eind september twee nachten in een hotel verbleven was een prachtig middeleeuws plaatsje met een mooie kerk met vele mooie beelden, onder andere een waterspuwer en een hond van houtsnijwerk..

Voordat men de berg naar het kasteel van Montsegur beklimt staat er een gedenkteken voor alle Katharen die hier omgekomen zijn.

Ergens in het plaatsje Montsegur een duidelijk uithangbord. ‘Mond houden… hier wordt gezongen!’

Op 5 oktober legt Francien haar schelpjesoffer uit de Waal neer in het voorportaaltje van het kerkje in Montaillou.


2 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s